View Categories

Rozdział 8.1. – Automatyzacja (Akcje) w konfiguratorze systemu DOMIQ

Automatyzacja jest fundamentalną funkcjonalnością i sercem inteligentnego budynku. Jej zadaniem jest
uczynienie systemu automatyki bardziej autonomicznym – system samoczynnie będzie pamiętał o wykonywaniu powtarzalnych czynności lub podejmie decyzję, jak się zachować na podstawie zaprogramowanych w nim reguł.
Ten rozdział podzielony jest na cztery podrozdziały.

  1. Akcje – Element interfejsu służący do definiowania listy czynności, które mają być wykonane przez
    moduł Base. Ten element ma zastosowanie w zdarzeniach i timerach, dlatego będzie opisany przed
    właściwym opisem obu zakładek.
  2. Zdarzenia – Reguły logiczne, które są uruchamiane, gdy w systemie wywołana zostanie konkretna akcja lub w odpowiedzi na zmianę stanu urządzenia/zmiennej (identyfikatora). Reguły logiczne mogą
    być skonfigurowane tak, aby były wykonywane tylko w określonych warunkach. Dają pełną dowolność konfiguracji akcji, jakie zostaną wykonane jako reakcja na wystąpienie zdarzenia.
  3. Timery – Umożliwiają uruchamianie reguł wykonywanych automatycznie o określonej porze (harmonogramy). Dzięki nim bardzo łatwo jest zautomatyzować powtarzalne czynności np. o określonej godzinie, w wybrany dzień tygodnia lub miesiąca.
  4. Logika – To najbardziej zaawansowana forma automatyzacji. Wymaga znajomości języka skryptowego
    Lua. Daje pełną swobodę programiście, aby tworzyć własne skrypty automatyzacyjne, które uwzględniają zarówno zdarzenia zachodzące w systemie, stan identyfikatorów, jak i zależności czasowe. Użycie skryptów Lua jest jednak funkcjonalnością bardzo zaawansowaną i zdecydowana większość
    funkcjonalności w systemie DOMIQ może być skonfigurowana bez użycia skryptów.
    Skrypty mogą być również używane do integracji z zewnętrznym oprogramowaniem.

1. Akcje #

Okno Akcje to uniwersalny element interfejsu konfiguracyjnego służący do definiowania akcji, które
mają być wykonane przez moduł Base. Akcje znajdziesz w zakładkach Zdarzenia, Timery oraz Remote
(kontrolki Strona i Przycisk).
Okno ma budowę tabeli, która umożliwia zmianę kolejności wierszy. Kolejność w tabeli ma znaczenie – akcje są wykonywane w kolejności z góry na dół.

  1. Aktywny – odznacz, aby deaktywować wybraną akcję. Nieaktywna akcja ma przekreśloną etykietę.
  2. Test – Przycisk umożliwiający testowanie poprawności konfiguracji. Jeżeli system nie napotka problemu, wówczas akcja zostanie wykonana. Akcje zawierające bindowanie identyfikatorów nie są
    wykonywane.
    Aby wyedytować akcję kliknij na jej etykietę w tabeli.
    Aby skasować akcję, zaznacz ją, a następnie kliknij Usuń.
    Dostępne są trzy rodzaje akcji:
  3. + LCN
  4. + VAR
  5. + Komenda

+ LCN
Okno służy do zdefiniowania komendy, która zostanie wysłana na magistralę LCN. Lewa część okna zawiera ustawienia adresata komendy:

  • Opis (opcjonalnie) – Jeżeli to pole zostanie uzupełnione, wówczas jego zawartość będzie wyświetlana
    jako etykieta komendy w tabeli Akcje.
  • Segment – Numer segmentu, do którego kierowana jest komenda.
  • Pole wyboru Moduł/Grupa – Determinuje typ adresata komendy. Jeżeli wybrana jest opcja Moduł,
    wówczas komenda zostanie wysłana do określonego modułu LCN. Jego ID należy wpisać w polu Moduł. Natomiast w przypadku opcji Grupa, komenda jest wysyłana do grupy modułów LCN wskazanej
    w polu Grupa.
  • Wybierz z listy – Kliknięcie wyświetla listę modułów LCN dostępnych w instalacji umożliwiając wybór
    modułu, który ma być odbiorcą komendy.
  • Potwierdzenie – Jeżeli opcja jest zaznaczona, moduł Base odbierze z magistrali LCN potwierdzenie
    otrzymania komendy przez adresata. Pole jest domyślnie zaznaczone.
    Prawa część okna służy do wyboru typu komendy i jej parametrów.

1.1. Wyjście #

Komenda sterująca wyjściem ściemnianym.

  1. Wyjście – Wybierz numer wyjścia, którym chcesz sterować.
  2. Wartość – Procentowa wartość, na którą ma być ustawione wyjście.
  3. Rampa – Czyli czas narastania, z jakim wyjście zostanie wysterowane.

1.2. Przekaźniki #

Komenda sterująca przekaźnikami. Zawiera interfejs do wyboru wartości, jaka zostanie wysłana do
poszczególnych przekaźników.

1.3. Silniki #

Sterowanie silnikami rolet za pomocą przekaźników. Możliwe sterowanie od 1 do 4 rolet z pozycjonowaniem (opcja z monitorowaniem prądu – wymagany moduł LCN-BS4) lub bez pozycjonowania. Pola wyboru od 1 do 4 oznaczają pary przekaźników. 1 odpowiada przekaźnikom nr 1 i 2, 2 przekaźnikom 3 oraz 4 itd. Pozycje 1+2 oraz 3+4 przeznaczone są do sterowania parami silników. Natomiast opcja 1-4 steruje wszystkimi 8 przekaźnikami.

1.4. Wyślij klawisze #

Wysłanie polecenia symulującego naciśnięcie dowolnego klawisza (klawiszy) z wybranej tablicy (tablic), z
dowolną akcją.

1.5. Zablokuj klawisze #

Polecenie umożliwiające zablokowanie wybranych klawiszy z zadanej tablicy.

1.6. Scena #

Polecenie umożliwiające wywołanie lub zapisanie sceny.

  1. Operacja:
    • Załaduj: Wczytanie wybranej sceny.
    • Zapisz: Zapisanie sceny. W ustawieniach sceny zostaną zapisane nastawy i numery wyjść aktywne
      w momencie wysłania komendy.
  2. Numer sceny: Numer sceny do wczytania/zapisania. Zakres od 1 do 10.
  3. Aktywne wyjścia: Numer wyjścia (wyjść), które ma zostać wczytane/zapisane w scenie. Dostępne
    opcje: Wyjście 1, Wyjście 2, Wyjście 3, Wyjście 4.
  4. Użyj czasu z definicji sceny: Jeżeli opcja zaznaczona, wówczas wyjścia będą wysterowane z rampą zaprogramowaną w definicji sceny. W przeciwnym przypadku można ustalić własną rampę w polu Czas.

1.7. Rejestr #

Polecenie przełączające rejestr scen. Zakres zmian od 0 do 9.

+ VAR

Komenda do ustawiania wartości w zmiennej wirtualnej typu VAR. Zmienne VAR są przechowywane w
pamięci modułu Base do czasu jego restartu.

  1. Opis (opcjonalnie) – Jeżeli to pole zostanie uzupełnione, wówczas jego zawartość będzie wyświetlana jako etykieta komendy w tabeli Akcje.
  2. Nazwa – Tu wprowadź nazwę zmiennej. Będzie ona dostępna w stanie modułu Base pod identyfikatorem VAR.<nazwa>. Np. jeżeli nazwa to test, wówczas w stanie będzie jako VAR.test.
  3. Wartość – Wartość jaka zostanie przypisana do zmiennej.
  4. Pamiętaj – Przekształca zmienną typu VAR na typ MEM. Wartość zmiennych MEM jest zapamiętywana nawet po odłączeniu zasilania od modułu Base. Wówczas zmienna jest dostępna w stanie pod identyfikatorem MEM.<nazwa>.

+ Komenda

Umożliwia wysłanie wartości do dowolnego identyfikatora w systemie DOMIQ (także do zmiennych VAR i
modułów LCN). Jest to bardzo potężna funkcjonalność w systemie DOMIQ, gdyż można w ten sposób wykonać dowolną komendę lub wywołać zdarzenie.

  1. Opis (opcjonalnie) – Jeżeli to pole zostanie uzupełnione, wówczas jego zawartość będzie wyświetlana
    jako etykieta komendy w tabeli Akcje.
  2. Nazwa – Tu wprowadź nazwę identyfikatora, do którego chcesz wysłać wartość.
    WAŻNE! Zwróć uwagę na konieczność zastosowania prefiksu!
    Jeżeli użyjesz prefiksu C., wówczas akcja oznacza wykonanie komendy. Np. włączenie przekaźnika.
    Jeżeli użyjesz prefiksu E., wówczas akcja rozgłosi w systemie zdarzenie, na które moduł Base może
    zareagować zgodnie z zaprogramowanymi zdarzeniami.
  3. Binarna – Zaznacz to pole, jeżeli przesyłasz surowe dane binarne.

Przestudiuj poniższe przykłady:

  1. Przełączenie przekaźnika nr 3 w module LCN z ID 10.
    Nazwa
    : C.LCN.relay.0.10.3
    Wartość: toggle
  2. Ruch w górę roletą nr 2, sterowaną przez moduł DOMIQ/Expander i Satel INTIORS o adresie 1.
    Nazwa: C.EXP.shutter.1.2
    Wartość: up
  3. Rozgłoszenie zdarzenia na przełączenie ekranu wizualizacji w aplikacji Remote.
    Na potrzeby przykładu, załóżmy że ekran ma nazwę test. Kiedy taka akcja zostanie
    wykonana, wszystkie aplikacje Remote, które aktualnie wyświetlają wizualizację pokażą ekran o nazwie test.
    Nazwa: E.DISPLAY.screen
    Wartość: test

Powered by BetterDocs